چرا در افغانستان پس از موفقیت در امتحان ورود به مسلک وکالت و اخذ جواز، همه وکلا از نگاه جایگاه حرفهای تقریباً یکسان پنداشته میشوند؟
آیا سالها تجربه عملی، تعداد پروندهها و میزان موفقیت در دفاع نباید در ارزیابی یک وکیل نقش داشته باشد؟
امتحان ورود به وکالت، صلاحیت اولیه علمی و مسلکی را ثابت میکند، اما تجربه در میدان عمل با گذشت زمان به دست میآید.
وکیلی که سالها در محاکم حضور داشته، با پروندههای گوناگون کار کرده و تجربه دفاع اندوخته است، طبیعتاً با یک وکیل تازهوارد یکسان نیست.
در بسیاری از حرفهها، سابقه، تخصص و دستاوردهای حرفهای معیار رشد و اعتبار افراد است.
وکالت نیز یک حرفه تخصصی و مبتنی بر دانش، تجربه و مهارت عملی است.
بنابراین، ایجاد نظامی برای درجهبندی وکلا بر اساس تجربه، تخصص، آموزشهای مسلکی و عملکرد حرفهای میتواند مفید باشد.
چنین نظامی نهتنها انگیزه وکلا را برای پیشرفت افزایش میدهد، بلکه به مراجعان نیز در انتخاب وکیل مناسب کمک میکند.
هدف از این پیشنهاد، امتیازدهی ناعادلانه به افراد نیست؛ بلکه بهرسمیتشناختن تجربه و تخصص است.
وکالت حرفهای است که شایستگی آن باید در کنار جواز، با دانش، تجربه و عملکرد نیز سنجیده شود.
Tags
بانک منابع وکالت